Вања Изова Велева е македонска поетеса, есеист и публицист од Струмица. Дипломирала на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, на групата Македонска книжевност со јужнословенски книжевности. Магистрирала на Институтот за македонска литература при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, на студиската програма Културолошки студии во книжевноста, и се здобила со звање магистер по културологија. Член на Друштвото на писателите на Македонија од 1995 година. Автор е на 10 стихозбирки како и на прозните записи Неколку легенди за Струма, 2011 г., на книгата Жената и каменот, 2013 г. (магистерски труд), како и на документарен филм за Дојрана. Коавтор е на монографското издание Чекори по ѕвездените штици. Застапена е во повеќе антологии. Дел од нејзината поезија е препеана на англиски, француски, српски, словенечки, шпански, бугарски, полски и руски јазик.

ДОДЕКА ИМА ВРЕМЕ

Додека сè уште има време

затвори ги очите и слушај…

дури и оние што молчат

имаат што да кажат.

Додека има време

од таванот најди ги

заборавените кутии

полни скриени спомени и нурни се во нив

дури и прашината памети.

Важно е додека сè уште има време

птиците од твоето маало

да одморат од сечењето воздух

оти ова парче е заедничко.

Има уште малку време

да правиш врева,

и чекориш гласно

оти гласот се слуша

кога е силен,

а чекорот кога е гласен.

Време е да го чуеш премолчаното

и излезеш од спомените

оти таму одамна си бил и повеќе немаш време.